Batman’da görev yapan okul öncesi öğretmeni Hasret Ekmen, yıllardır çocuklarla drama çalışmaları yürütüyordu. Kuklalar zaten derslerinin doğal bir parçasıydı. Ancak bir gün sınıfta yaşanan küçük bir an, büyük bir dönüşümün kapısını araladı.
Bir öğrencisinin “Öğretmenim, kuklayı sen konuşturuyorsun” sözleri, Ekmen’in farkında olmadan sahip olduğu yeteneği keşfetmesini sağladı. Bu farkındalık, okul yönetiminin teşviki ve eşi Adem Ekmen’in desteğiyle yeni bir yola dönüştü: vantrologluk.
“TARÇIN” SADECE BİR KUKLA DEĞİL, SINIFIN NEŞESİ
Araştırmalarının ardından turuncu saçlı bir kukla seçen Hasret Öğretmen, ona çocukların kolayca bağ kurabileceği sıcak bir isim verdi: Tarçın.
Kısa sürede Tarçın, sınıfların vazgeçilmez bir parçası haline geldi. Çocuklar için artık o sadece bir kukla değil; konuşan, şakalaşan, cevap veren bir arkadaş.
Hasret Ekmen, bu bağı şöyle anlatıyor:
“Çocuklar Tarçın’ı bir kukla gibi görmüyor. Onunla konuşuyor, soru soruyor, sarılmak istiyorlar. Onun verdiği tepkiler karşısında şaşırmaları, aslında öğrenmenin en doğal hali.”
EĞLENCEYLE ÖĞRENMENİN GÜCÜ
Vantrologluk, dudakları oynatmadan diyaframdan konuşma tekniğine dayanıyor. Ancak Hasret Öğretmen için bu sadece bir teknik değil; çocuklara ulaşmanın farklı bir yolu.
Tarçın sayesinde çocuklar:
Daha rahat iletişim kuruyor
Derse daha aktif katılıyor
Öğrenirken eğleniyor
Sınıfta kurulan bu sıcak bağ, öğretmen ile öğrenci arasındaki iletişimi güçlendirirken, çocukların kendilerini ifade etmelerini de kolaylaştırıyor.
“81 İLDE ÇOCUKLARLA BULUŞMAK İSTİYORUM”
Okullarda ve etkinliklerde sahne alan Hasret Ekmen, gördüğü ilgiden oldukça memnun. Tarçın’ın çocuklar üzerindeki etkisi, onun hedeflerini de büyütmüş durumda.
“Amacım sadece bulunduğum şehirde değil, Türkiye’nin 81 ilinde çocuklarla buluşmak. Tarçın çocuklarla mutlu, çocuklar da Tarçın’la mutlu” diyen Ekmen, bu yolculuğu daha fazla çocuğa ulaşmak için sürdürmek istiyor.
ÇOCUKLARIN GÖZÜNDEN TARÇIN
Tarçın’ın sınıflardaki etkisini en iyi anlatanlar ise çocukların kendileri:
10 yaşındaki Nilay Ece Yıldız:
“Tarçın çok komikti. Onu izlemek istiyordum, görünce çok mutlu oldum.”
Aras Aslan:
“Hiç böyle bir şey görmemiştim. Hem çok komikti hem de çok eğlenceliydi.”
5 yaşındaki Dilda Yaman ise mutluluğunu şöyle ifade ediyor:
“Tarçın ile oyun oynadık, çok güldüm. Onu çok seviyorum.”
BİR KUKLADAN FAZLASI: GÜVEN, NEŞE VE BAĞ
Hasret Öğretmen ve Tarçın’ın hikayesi, öğretmen-öğrenci ilişkisinin sadece bilgi aktarımından ibaret olmadığını bir kez daha gösteriyor.
Bazen bir kukla, bir çocuğun kendini ifade etmesine kapı açabiliyor.
Bazen bir ses, bir sınıfı kahkahaya boğabiliyor.
Ve bazen bir öğretmen, küçük bir dokunuşla yüzlerce çocuğun hayatına iz bırakabiliyor.
